ساختار پایه ویو از عبارت CREATE VIEW و یک پرسوجوی SELECT تشکیل میشود. نام ویو باید در پایگاه داده قابل تشخیص باشد و بهتر است هدف آن را روشن کند. انتخاب نامهایی مانند ActiveCustomers یا MonthlySales نسبت به نامهای مبهم، فهم کد را برای اعضای دیگر تیم آسانتر میکند.
ساختار کلی دستور به شکل زیر است. شرط WHERE در صورت نیاز برای محدود کردن ردیفهای خروجی نوشته میشود و میتوان بخشهای دیگری مانند اتصال جدولها یا مرتبسازی را با توجه به سیستم مدیریت پایگاه داده به کار برد.
CREATE VIEW view_name AS
SELECT column_name
FROM table_name
WHERE condition;
برای نمونه، اگر قرار باشد فقط سفارشهای ثبتشده نمایش داده شوند، میتوان ستونهای لازم را از جدول سفارشها انتخاب کرد و شرط مناسب را در تعریف ویو قرار داد. هنگام طراحی، بهتر است به جای انتخاب همه ستونها، فقط ستونهای مورد نیاز را مشخص کنید. این کار قرارداد خروجی را شفافتر میکند و احتمال افشای ناخواسته اطلاعات را کاهش میدهد.
در برخی پایگاههای داده، جزئیات مجاز دستورها و نحوه بهروزرسانی تعریف ویو متفاوت است. اگر اسکریپت را میان سامانههای گوناگون جابهجا میکنید، مستندات موتور پایگاه داده مقصد را بررسی کنید و از قابلیتهایی که فقط در یک محصول پشتیبانی میشوند آگاه باشید.