📞 02166056460

مقدار Null در اس کیو ال

7 / 10
از 6 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | پنجشنبه 30 مهر 1405 در ساعت 14 و 21 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )
آموزش پایگاه داده

مقدار Null در SQL چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟

تفاوت مقدار تهی با رشته خالی، روش جستجو با IS NULL و نکته‌های مهم کار با داده‌های اختیاری

مقدار Null در SQL یکی از مفاهیم پایه‌ای در پایگاه داده است، اما گاهی به دلیل شباهت ظاهری با فضای خالی یا رشته‌ای که کلمه null را در خود دارد، اشتباه برداشت می‌شود. در این راهنما با مفهوم NULL، کاربرد آن در ستون‌های اختیاری، روش انتخاب رکوردهای تهی و نکته‌های طراحی جدول آشنا می‌شوید.

۵ نکته مهم درباره مقدار Null در SQL

۰۱

۵ نکته مهم درباره مقدار Null در SQL

NULL در SQL نشان می‌دهد که برای یک فیلد، مقدار مشخصی در دسترس نیست یا هنوز ثبت نشده است. این مقدار با صفر، رشته خالی و فاصله تفاوت دارد و رفتار ویژه‌ای در شرط‌ها و محاسبات دارد. شناخت این تفاوت‌ها به شما کمک می‌کند داده‌ها را درست ثبت کنید و هنگام نوشتن پرس‌وجو، نتیجه‌ای قابل اعتماد بگیرید.

در آموزش SQL، کار با مقدارهای تهی در انتخاب داده‌ها، بررسی کامل بودن اطلاعات و ساخت گزارش‌ها اهمیت زیادی دارد. پنج نکته زیر مفاهیم اصلی را از تعریف NULL تا روش مقایسه و مدیریت آن مرور می‌کنند.

۰۲

۱. NULL به معنی نامشخص یا ثبت‌نشده است

در پایگاه داده، NULL معمولاً برای بیان نبودن یک مقدار مشخص به کار می‌رود. برای نمونه، اگر هنگام ثبت اطلاعات یک مشتری، شماره تلفن او در اختیار شما نباشد، ممکن است مقدار ستون تلفن NULL باشد. این وضعیت لزوماً به این معنی نیست که مشتری تلفن ندارد؛ فقط یعنی در حال حاضر مقدار آن در پایگاه داده ثبت نشده است.

فرض کنید جدولی برای نگهداری اطلاعات کارکنان دارید و بعضی از آن‌ها هنوز نشانی ایمیل سازمانی نگرفته‌اند. اگر ستون ایمیل اختیاری باشد، می‌توانید رکورد آن کارکنان را بدون مقدار ایمیل ذخیره کنید. در SQL، مقدار پیش‌فرض ستون در صورت تعیین نکردن مقدار به تعریف ستون و تنظیمات پایگاه داده بستگی دارد؛ بنابراین نباید همیشه فرض کنید که مقدار پیش‌فرض خودکار NULL است.

این نکته در طراحی جدول هم مهم است. اگر ستون باید همیشه مقدار داشته باشد، آن را به صورت اجباری تعریف کنید؛ اما اگر وارد کردن آن در زمان ثبت رکورد ضروری نیست، می‌توانید اجازه ذخیره NULL را بدهید. انتخاب درست، از ثبت داده‌های ناقص ناخواسته جلوگیری می‌کند و مفهوم هر فیلد را روشن نگه می‌دارد.

برای مثال، تاریخ پایان همکاری کارمند تا زمانی که او مشغول به کار است می‌تواند NULL باشد. این مقدار نشان می‌دهد تاریخ پایان هنوز وجود ندارد یا ثبت نشده است؛ در مقابل، وارد کردن یک تاریخ ساختگی فقط برای پر کردن فیلد، اطلاعات نادرست تولید می‌کند.

۰۳

۲. NULL با رشته خالی، فاصله و صفر فرق دارد

یکی از خطاهای رایج این است که NULL را با مقدار خالی یکسان بدانیم. رشته خالی یک مقدار متنی است که طولی ندارد، درحالی‌که NULL بیانگر نبودن مقدار است. به همین ترتیب، فاصله داخل یک رشته نیز یک نویسه واقعی است و ممکن است در مقایسه یا پاک‌سازی داده‌ها نتیجه متفاوتی ایجاد کند.

صفر هم یک مقدار عددی معتبر است، نه مقدار تهی. اگر موجودی یک محصول واقعاً صفر باشد، ثبت عدد صفر معنای مشخصی دارد؛ اما NULL می‌تواند نشان دهد موجودی هنوز شمارش نشده یا اطلاعات آن در دسترس نیست. جایگزین کردن یکی با دیگری، برداشت کاربر از داده را تغییر می‌دهد.

همچنین مقدار متنی 'NULL' با مقدار ویژه NULL تفاوت دارد. اولی مجموعه‌ای از نویسه‌ها در یک رشته است و می‌تواند در ستونی متنی ذخیره شود؛ دومی مقدار ویژه‌ای است که برای نشان دادن نامشخص یا ثبت‌نشده بودن داده استفاده می‌شود. هنگام بررسی داده‌ها، باید به همین تفاوت معنایی توجه کنید.

برای مثال، اگر کاربر فرم ثبت‌نام را بدون وارد کردن نام مستعار ارسال کند، برنامه ممکن است رشته خالی ذخیره کند یا مقدار NULL بفرستد. این دو حالت را نباید بدون بررسی نیاز برنامه یکی فرض کرد؛ زیرا گزارش‌گیری، اعتبارسنجی و نمایش اطلاعات می‌تواند به انتخاب شما وابسته باشد.

📌

NULL

بیانگر نبودن یا ثبت‌نشدن مقدار است.

🎨

رشته خالی

یک مقدار متنی است که محتوای نویسه‌ای ندارد.

🔑

فاصله

یک نویسه واقعی در مقدار متنی محسوب می‌شود.

📊

صفر

یک مقدار عددی معتبر و مشخص است.

۰۴

۳. برای بررسی NULL از IS NULL استفاده کنید

برای پیدا کردن رکوردهایی که یک ستون آن‌ها مقدار NULL دارد، باید از عبارت IS NULL استفاده کنید. مقایسه معمولی با علامت مساوی برای بررسی NULL مناسب نیست؛ زیرا NULL به معنی یک مقدار معین نیست که بتوان آن را مانند عدد یا رشته مقایسه کرد.

برای نمونه، اگر بخواهید مشتریانی را پیدا کنید که نشانی ایمیل آن‌ها ثبت نشده است، می‌توانید شرط را در دستور SELECT قرار دهید. شکل کلی دستور به این صورت است:

SELECT column_name
FROM table_name
WHERE column_name IS NULL;

در این الگو، نام ستون و جدول را با نام‌های واقعی پایگاه داده خود جایگزین کنید. فرض کنید جدول مشتریان ستونی به نام Email دارد؛ پرس‌وجوی زیر ردیف‌هایی را برمی‌گرداند که ایمیل آن‌ها NULL است:

SELECT CustomerName, Email
FROM Customers
WHERE Email IS NULL;

برای پیدا کردن ردیف‌هایی که مقدار ستون NULL نیست، از IS NOT NULL استفاده می‌شود. این شرط برای تهیه گزارش از اطلاعات تکمیل‌شده کاربرد دارد؛ برای مثال، می‌توانید مشتریانی را انتخاب کنید که نشانی ایمیل آن‌ها ثبت شده است. دقت کنید که رشته خالی با NULL یکی نیست و شرط IS NOT NULL ممکن است رشته خالی را نیز در نتایج نگه دارد.

۰۵

۴. NULL در شرط‌های مقایسه‌ای رفتار متفاوتی دارد

در منطق SQL، نتیجه مقایسه با NULL معمولاً TRUE یا FALSE معمولی نیست و می‌تواند نامشخص باشد. به همین دلیل، شرطی مانند ColumnName = NULL راه درستی برای یافتن مقدارهای تهی نیست. برای این کار باید از IS NULL استفاده کنید تا منظور پرس‌وجو روشن و قابل پیش‌بینی باشد.

برای نمونه، اگر بنویسید WHERE Email = NULL، انتظار نداشته باشید که پایگاه داده رکوردهای بدون ایمیل را به شکل قابل اتکا برگرداند. شکل درست این است:

SELECT CustomerName
FROM Customers
WHERE Email IS NULL;

این رفتار در ترکیب شرط‌ها با AND و OR نیز اهمیت دارد. وقتی بخشی از یک شرط به NULL وابسته باشد، نتیجه کلی ممکن است نامشخص شود و ردیف در خروجی قرار نگیرد. اگر نتیجه پرس‌وجو غیرمنتظره بود، شرط‌های مربوط به مقادیر تهی را جداگانه بررسی کنید و مطمئن شوید از عملگر مناسب استفاده کرده‌اید.

مثلاً هنگام فیلتر کردن سفارش‌هایی که تاریخ ارسال ندارند، شرط ShippedDate IS NULL روشن می‌کند که به دنبال سفارش‌های ارسال‌نشده یا فاقد تاریخ ثبت‌شده هستید. اگر به جای آن از مقایسه با علامت مساوی استفاده شود، ممکن است خروجی مورد انتظار به دست نیاید.

۰۶

۵. استفاده از NULL باید با طراحی داده هماهنگ باشد

پیش از انتخاب NULL برای یک ستون، مشخص کنید نبودن مقدار چه معنایی دارد. گاهی داده هنوز وارد نشده است؛ گاهی آن ویژگی برای رکورد کاربرد ندارد و گاهی مقدار از منبع دیگری باید دریافت شود. اگر این وضعیت‌ها در برنامه شما معنای متفاوتی دارند، بهتر است راهی برای تشخیص آن‌ها در طراحی داده در نظر بگیرید.

برای مثال، NULL در ستون تاریخ پایان قرارداد می‌تواند به معنای فعال بودن قرارداد باشد. اما در یک ستون مربوط به کد رهگیری، همین مقدار شاید فقط نشان دهد کد هنوز از سامانه دیگری دریافت نشده است. تعریف روشن این معنا، به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند گزارش‌ها و منطق برنامه را درست پیاده‌سازی کنند.

اگر ستون اختیاری باشد، در زمان درج رکورد می‌توانید مقدار آن را تعیین نکنید؛ البته تنها در صورتی که ساختار جدول اجازه این کار را بدهد. در مقابل، اگر خالی ماندن فیلد مجاز نیست، باید هنگام طراحی جدول و اعتبارسنجی برنامه این محدودیت را اعمال کنید. تکیه بر فرض‌های نامشخص، ممکن است بعداً به رکوردهای ناقص یا ناسازگار منجر شود.

به عنوان نمونه، در فرم ثبت سفارش، شماره واحد ممکن است برای همه نشانی‌ها وجود نداشته باشد. NULL می‌تواند در چنین ستونی انتخاب مناسبی باشد، اما اگر شهر یا شناسه مشتری برای ثبت سفارش ضروری است، بهتر است آن فیلدها اجباری باشند و خالی ماندنشان پذیرفته نشود.

منبع تکمیلی

برای طراحی سایت و پروژه‌های نرم‌افزاری بیشتر ببینید

برای آشنایی با خدمات و مطالب بیشتر، صفحه طراحی سایت را ببینید.

مشاهده طراحی سایت ←

تفاوت مقدارهای تهی در یک نگاه

۰۷

تفاوت مقدارهای تهی در یک نگاه

جدول زیر تفاوت مفهومی NULL را با چند مقدار رایج نشان می‌دهد. این مقایسه هنگام طراحی ستون‌ها، پاک‌سازی اطلاعات و عیب‌یابی پرس‌وجوها مفید است؛ با این حال، رفتار دقیق برخی جزئیات می‌تواند به نوع داده و سامانه پایگاه داده بستگی داشته باشد.

مقدار معنا روش بررسی یا کاربرد
NULL مقدار مشخص نیست یا ثبت نشده است. بررسی با IS NULL
رشته خالی مقدار متنی وجود دارد، اما نویسه‌ای در آن نیست. مقایسه مطابق قواعد رشته‌ای
فاصله یک نویسه فاصله در مقدار متنی ثبت شده است. پاک‌سازی یا بررسی رشته
صفر مقدار عددی مشخص و معتبر است. مقایسه عددی
رشته 'NULL' متنی شامل نویسه‌های واژه NULL است. مقایسه متنی

اشتباهات رایج هنگام کار با NULL

۰۸

استفاده از علامت مساوی برای پیدا کردن NULL

نوشتن = NULL به جای IS NULL یکی از رایج‌ترین خطاهاست. اگر پرس‌وجو برای یافتن مقدارهای تهی نتیجه‌ای برنمی‌گرداند، ابتدا شرط را بررسی کنید. استفاده از عملگر مناسب، هم منظور شما را دقیق‌تر می‌کند و هم خوانایی کد را افزایش می‌دهد.

۰۹

یکی دانستن NULL و رشته خالی

این دو مقدار ممکن است در ظاهر هر دو به صورت «بدون متن» دیده شوند، اما در داده معنای یکسانی ندارند. هنگام دریافت داده از فرم یا فایل، بررسی کنید برنامه چه چیزی ذخیره می‌کند. اگر لازم است هر دو حالت شناسایی شوند، شرط‌های جداگانه‌ای برای مقدار NULL و رشته خالی در نظر بگیرید.

۱۰

فرض کردن یک مقدار پیش‌فرض برای همه ستون‌ها

رفتار ستون هنگام حذف مقدار از دستور درج، به ساختار جدول و تنظیمات آن وابسته است. ممکن است ستون اجازه NULL داشته باشد، مقدار پیش‌فرض مشخصی داشته باشد یا درج رکورد بدون مقدار را نپذیرد. پیش از تکیه بر یک رفتار، تعریف جدول را بررسی کنید تا داده‌های ثبت‌شده مطابق انتظار باشند.

۱۱

نادیده گرفتن NULL در گزارش‌ها

مقدارهای تهی می‌توانند روی فیلترها، محاسبات و گزارش‌ها اثر بگذارند. اگر گزارش شما تعداد یا نتیجه غیرمنتظره‌ای دارد، بررسی کنید که ستون‌های مورد استفاده مقدار NULL نداشته باشند و منطق گزارش با معنای آن‌ها هماهنگ باشد. در صورت نیاز، برای داده‌های نامشخص سیاست مشخصی تعریف کنید؛ نه اینکه بدون بررسی، آن‌ها را با صفر یا متن دیگری جایگزین کنید.

✅

جستجوی مقدار تهی

برای یافتن NULL از IS NULL استفاده کنید.

🔄

جستجوی مقدار موجود

برای بررسی مقدارهای ثبت‌شده از IS NOT NULL استفاده کنید.

🎯

بررسی تعریف ستون

اجازه NULL و مقدار پیش‌فرض را در ساختار جدول بررسی کنید.

مزایای شناخت NULL در SQL

داده‌های دقیق‌تر و پرس‌وجوی بهتر

مدیریت روشن‌تر مقدارهای ثبت‌نشده
۰۱
دقت داده

معنای روشن‌تر

تفاوت داده نامشخص با مقدار واقعی را حفظ می‌کند.

۰۲
جستجو

فیلتر درست

یافتن رکوردهای فاقد مقدار را ساده می‌کند.

۰۳
طراحی

ستون مناسب

اختیاری بودن فیلدها را آگاهانه مشخص می‌کند.

۰۴
گزارش

تحلیل بهتر

از تفسیر اشتباه مقدارهای خالی پیشگیری می‌کند.

۰۵
خوانایی

کد واضح‌تر

شرط‌های مربوط به داده‌های تهی را خواناتر می‌کند.

جمع‌بندی: مقدار Null در SQL را درست به کار ببرید

۱۲

جمع‌بندی: مقدار Null در SQL را درست به کار ببرید

مقدار Null در SQL برای نشان دادن داده نامشخص یا ثبت‌نشده کاربرد دارد و نباید با صفر، رشته خالی، فاصله یا متن 'NULL' اشتباه گرفته شود. برای یافتن مقدارهای تهی از IS NULL و برای یافتن مقدارهای غیرتهی از IS NOT NULL استفاده کنید.

هنگام طراحی جدول، مشخص کنید هر ستون اجباری است یا می‌تواند خالی بماند و معنای NULL در آن ستون چیست. سپس شرط‌های جستجو و گزارش‌ها را با همین معنا هماهنگ کنید. این رویکرد ساده، از خطاهای رایج در ثبت، فیلتر و تفسیر داده‌ها پیشگیری می‌کند.

  • NULL را با مقدار واقعی اشتباه نگیرید: صفر و رشته خالی می‌توانند داده‌های معناداری باشند.
  • از عملگر مناسب استفاده کنید: برای بررسی مقدار تهی، IS NULL بنویسید.
  • ساختار ستون را بررسی کنید: اجازه NULL و مقدار پیش‌فرض را از قبل مشخص کنید.
  • معنای داده را مستند کنید: روشن کنید NULL در هر فیلد چه وضعیتی را نشان می‌دهد.
نکته توضیح کوتاه درجه اهمیت
معنای NULL نشان‌دهنده نبودن یا ثبت‌نشدن مقدار است. زیاد
مقایسه درست از IS NULL و IS NOT NULL استفاده کنید. زیاد
طراحی ستون اختیاری یا اجباری بودن فیلد را مشخص کنید. زیاد
تفاوت مقدارها NULL با صفر، فاصله و رشته خالی یکسان نیست. مهم

با مفهوم NULL، پرس‌وجوهای دقیق‌تری بنویسید

تفاوت مقدارهای تهی را در طراحی جدول و نوشتن شرط‌های SQL در نظر بگیرید تا داده‌ها و نتایج گزارش قابل اعتمادتر باشند.

ادامه آموزش SQL ←

سوالات متداول مقدار Null در SQL

مقدار NULL در SQL چه معنایی دارد؟

NULL نشان می‌دهد برای یک ستون مقدار مشخصی در دسترس نیست یا هنوز ثبت نشده است. معنای دقیق آن به کاربرد ستون وابسته است؛ برای مثال، NULL در تاریخ پایان قرارداد می‌تواند نشان دهد قرارداد هنوز فعال است.

چگونه ردیف‌های دارای مقدار NULL را پیدا کنیم؟

برای پیدا کردن ردیف‌هایی که یک ستون آن‌ها مقدار تهی دارد، از شرط IS NULL در دستور SELECT استفاده کنید؛ برای نمونه، WHERE Email IS NULL. استفاده از علامت مساوی برای بررسی NULL روش درستی نیست.

آیا NULL با رشته خالی یا فاصله یکی است؟

خیر. رشته خالی یک مقدار متنی بدون نویسه است، فاصله یک نویسه واقعی در رشته محسوب می‌شود و NULL بیانگر نامشخص یا ثبت‌نشده بودن مقدار است. این حالت‌ها در شرط‌ها و گزارش‌ها می‌توانند نتایج متفاوتی داشته باشند.

برای پیدا کردن مقدارهای غیرتهی از چه شرطی استفاده می‌شود؟

از IS NOT NULL استفاده کنید. این شرط ردیف‌هایی را انتخاب می‌کند که ستون موردنظر مقدار NULL ندارد. توجه کنید که رشته خالی با NULL متفاوت است و ممکن است در نتایج این شرط قرار بگیرد.

آیا مقدار پیش‌فرض همه ستون‌ها NULL است؟

خیر. مقدار پیش‌فرض به تعریف ستون و تنظیمات جدول بستگی دارد. ستون ممکن است اجازه NULL داشته باشد، مقدار پیش‌فرض مشخصی داشته باشد یا درج رکورد بدون مقدار را نپذیرد؛ بنابراین ساختار جدول را بررسی کنید.

ارسال نظر و نظرات ثبت شده
سایر مقالات
دستور ISNULL در اس کیو ال آموزش SQL دستور ISNULL در SQL؛ آموزش کاربرد، تفاوت‌ها و مثال‌ها یاد بگیرید مقدار ...
مقدار Null در اس کیو ال آموزش پایگاه داده مقدار Null در SQL چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟ تفاوت مقدار تهی با رش ...
دستور SELECT INTO در sql آموزش SQL دستور SELECT INTO در SQL؛ آموزش ساخت جدول و نسخه پشتیبان یاد بگیرید چطور داده ها ...
عملگر UNION در اسکیوال آموزش SQL دستور UNION در SQL؛ راهنمای ترکیب نتایج جداول نحوه استفاده از UNION و UNION ALL ...
دستور FULL JOIN در sql آموزش SQL دستور FULL JOIN در SQL؛ آموزش کامل با مثال ترکیب همه سطرهای دو جدول، حتی وقتی بر ...
دستور RIGHT JOIN در sql راهنمای SQL دستور RIGHT JOIN در SQL؛ آموزش، مثال و کاربردها نحوه نمایش همه رکوردهای جدول س ...
دستور LEFT JOIN در sql آموزش SQL دستور LEFT JOIN در SQL؛ آموزش کاربرد و مثال با حفظ همه رکوردهای جدول سمت چپ، داد ...
دستور INNER JOIN در sql آموزش SQL دستور INNER JOIN در SQL؛ آموزش کاربرد و مثال یاد بگیرید چگونه داده‌های مرتب ...
دستورات پیوند و Join در SQL آموزش پایگاه داده SQL JOIN چیست؟ راهنمای تفاوت انواع دستورهای پیوند آشنایی با INNER JOIN، ...
Alias در اس کیو ال آموزش SQL Alias در SQL چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟ راهنمای نام گذاری موقت ستون ها و ج ...
عملگر BETWEEN در شرطهای sql آموزش SQL عملگر BETWEEN در SQL؛ آموزش استفاده از بازه ها کاربرد، ساختار، مثال ها و نکات مه ...
عملگر In در شرط های sql آموزش SQL عملگر IN در SQL چیست و چگونه از آن استفاده کنیم؟ راهنمای کاربردی بررسی چند مقدار ...
علامت های شرطی در Like علامت های شرطی در LIKE و کاربرد آن ها در SQL 💡آشنایی با جستجوی الگویی هنگام جستجو در پایگ ...
عملگر Like در SQL عملگر LIKE در SQL چیست و چه کاربردی دارد؟ 🔎جست وجوی الگو در داده ها عملگر LIKE در SQL برا ...
دستور شرطی Top در SQL دستور TOP در SQL چیست و چه کاربردی دارد؟ 💡آشنایی با محدود کردن خروجی دستور TOP در SQL برای ...
دسته بندی
جستجو
⏳ در حال پردازش...
لطفا صبر کنید